The Legend of 1900 (1998) - BD Version fps 23.976215, runtime 2:49:44
ผมยังถามตัวเองว่า... ทำถูกหรือเปล่าที่ทิ้งเมืองลอยน้ำของเขา
ผมไม่ได้หมายถึงแค่งาน
ความจริงคือ เพื่อนแบบนั้น
คือเพื่อนแท้
ที่จะหาไม่ได้อีก
ถ้าคุณจะทิ้งพื้นที่ โยกเยก
ถ้าอยากรู้สึกถึงพื้นที่มั่นคง กว่าใต้ฝ่าเท้า
แล้วนั่น...
คุณจะไม่ได้ยิน เสียงดนตรีของพระเจ้าอีก
แต่เหมือนที่เขาเคยพูด
"คนเราไม่มีวันจนมุม ตราบใดที่ยังมีเรื่องดีๆ "
"เอาไว้เล่าให้ผู้คนฟัง"
ปัญหาคือ
ไม่มีใครเชื่อเรื่องของผมแม้สักคำ
มันเกิดขึ้นตลอดเวลา
บางคนจะเงยหน้า และเห็นเธอ
มันเป็นเรื่องที่เข้าใจยาก
จะมีพวกเรากว่าพันคนบนเรือลำนั้น
เศรษฐี นักเดินทาง
พวกอพยพ ผู้คนแปลกๆ และเรา
แต่ จะมีคนนึงเสมอ...
คนๆ เดียว
ที่จะเห็นเธอก่อน
เขาอาจจะนั่งทานอะไรอยู่ หรือเดินอยู่บนดาดฟ้า
หรืออาจจะนั่งชุนกางเกง
เขาจะเงยหน้าดูนิดนึง มองออกไปในทะเล
แล้วก็เห็นเธอ
เขาจะยืนตรงนั้น ยืนนิ่งแต่ ใจเต้นโครมคราม
และทุกๆ ครั้ง...
... ทุกครั้งจริงๆ ผมสาบานได้
เขาจะหันมาหาเราทุกคน...
เเละตะโกน...
อเมริกา
และผมสูญเสียเงินไปมากกับการพนัน ว่าใครจะเห็นเธอเป็นคนแรก
อเมริกา
THE LEGEND OF 1900 (Uncut Edition) "ตำนานนาย 1900 หัวใจรักจากท้องทะเล"
ซับไตเติ้ลไทย จากดีวีดีมาสเตอร์โซน 3 แปลเพิ่มเติมโดย K&K
มันเป็นปาฏิหาริย์ ซานต้าโรซาเลีย
ซานต้าโรซาเลียอะไรกัน นี่มันมาดอนน่าออฟลอร์ด
นิวยอร์ค
บนเรือทุกลำ ต้องมีสักคน ที่เห็นอเมริกาก่อนใคร
อย่าคิดว่าเป็นแค่เหตุบังเอิญ หรือคิดว่าเป็นภาพลวงตา
มันคือ โชคชะตา
ผู้คนที่มักจะจำภาพนี้ไปตลอดชีวิต
ถ้าพวกเขาเป็นเด็ก คุณจะอ่านสายตาออก
ถ้าคุณดูอย่างถี่ถ้วน...
คุณจะเห็นเธอเต็มตา
อเมริกา
ผมเองเคยเห็นจนชินตา
6 ปีบนเรือ
เดินทางปีละ 5 เที่ยว ระหว่างยุโรปกับอเมริกา
ซึมซับประสบการณ์ ในมหาสมุทร
พอขึ้นฝั่ง แทบจะยืนปัสสาวะตรงๆ ไม่เป็น
... ทั้งๆ ที่โถมันอยู่กับที่
แต่คุณจะโยกตัวเหมือนเสียสติ
คุณสามารถขึ้นจากเรือ ได้ ไม่ยาก แต่ จากมหาสมุทรละก็...
กำลังจะปิดร้าน...
ต้องการอะไรครับ
ตอนลงเรือผมอายุ 24
ชีวิตผมสนใจอยู่เรื่องเดียว
... คือการเป่าทรัมเป็ต
ผมต้องการขาย
ยี่ห้อคอนน์
ไม่เลว
เครื่องเป่าดีที่สุด ที่มีให้ซื้อ
ดีที่สุดเหรอ ในช่วงนึงเท่านั้นล่ะ
เล่นมาสักพักแล้วใช่มั้ย
ถ้าหมายถึงเล่นหาเงิน ก็สองสามปี
แต่ผมไม่เคยเลิกเล่นมันได้เลย
อย่าเข้าใจผมผิดนะ
นักดนตรีชั้นนำของโลก ก็ใช้เครื่องดนตรีแบบนี้
ฉันรู้ แต่ช่วงหลังสงคราม ผู้คนก็อยากได้ยินเสียงใสๆ
เสียงหวานๆ ลืมดนตรีแจ๊สไปเถอะ
ตอนนี้คอนน์ก็เป็นได้แค่ของสะสม
6 ปอนด์ 10 ชิลลิ่ง ให้ได้แค่นั้น
โอพระเจ้า นั่นมันแค่ 20 หรือ 25 ดอลล่าร์เอง
ผมรักมันเท่าชีวิตนะ
โอเค ไม่มีใครจำผมได้หรอก ผมไม่ใช่บัดดี้ โบลเดน หรือ แซทช์โม่
ถึงผมไม่ใช่คนดัง แต่ก็น่าจะเกิน 20 เหรืยญ
ถ้าตีค่าแบบนั้นล่ะก็ ราคาคงไม่ถึงครึ่งคราวน์
ตอนออกไป ปิดประตูให้ด้วยนะ
ก็ได้ ลุงชนะ
ลุงเพิ่งซื้อเครื่องดนตรีชิ้นประวัติศาสตร์
แนะนำอะไรให้อย่างนะ
ออกไปหาอาหารดีๆ กินซะ
ขอเล่นเป็นครั้งสุดท้ายได้มั้ย
ฉันไม่มีเวลานะพ่อหนุ่ม
ก็ได้
รีบหน่อย จะปิดร้านแล้ว
ขอบคุณ
เหมือนกันมากเลย จริงมั้ย
เป็นอะไรหรือเปล่า นายคงไม่เป็นไรนะ
เพลงเดียวกับที่นายเพิ่งเล่น
จำได้ไม่ใช่เหรอ
ชื่อเพลงอะไร
มันไม่มีชื่อหรอก
มีคนแค่หยิบมือเดียว ที่มีบุญพอจะได้ฟัง
สไตล์นั้น
ฉันนึกมาตั้งแต่เช้าแล้ว
เดาไม่ออกว่า มือเปียโนมหัศจรรย์คนนี้เป็นใคร
ลุงคงไม่เคยได้ยินชื่อเขาหรอก
เขาเป็นใคร
หากจะบอกว่า คนๆ นี้ไม่มีตัวตน ก็คงไม่เป็นการโกหก
ฉันไม่ชอบความลับ ความลับที่โสมม
บอกมาเถอะ ปีศาจตนไหนเป็นคนเล่น
เขาเป็นความลับของผม
มันเป็นปีแรกของศตวรรษเฮงซวย
ตามคำจำกัดความของช่างเครื่องผิวดำ ประจำเรือเวอร์จิเนียน
พวกเศรษฐีขี้ตืด ไม่มีทำของร่วง นอกจากก้นบุหรี่กับผ้าเช็ดหน้าโสโครก
ไม่มีอย่างนาฬิกายี่ห้อเอลจิ้นโทรมๆ เหรอ ดุมข้อมือเก่าๆ ก็ยังดี
เราบ่นอะไรอยู่ได้ แหวนเก๊สักวงก็ยังไม่เจอเลย
อะไรนี่ ซิก้าร์ตั้งมวน
สงสัยคนจนที่มางานเลี้ยง
ไอ้ทุเรศ เศรษฐีบ้า
ไม่เคยลืมอะไรนอกจากตอนมีหนี้
มาทำอะไรตรงนี้
ทีดี เลมอนส์
ว่ายังไงเลมอนส์
พวกอพยพงี่เง่า นายพูดเองนะ
มาคลอดลูกบนเรือ แล้วก็ทิ้งเด็กไว้ให้เราเลี้ยง
จะได้ไม่มีปัญหากับพวก ต.ม.ไง
เด็กผู้ชายโตขึ้นจะเป็นอะไรได้ ก็แค่พวกอพยพ
อย่าสนใจพวกบ้านั่นนะ เลมอน
กินซะไอ้หนู
ไม่ได้ออกจากนมแม่ แต่ก็เป็นนมแท้ๆ นะ
กินเลยไอ้หนู
รายนี้ทิ้งไว้ชั้นหนึ่ง บนหลังเปียโน
คงกะให้เศรษฐีมาเจอ จะได้คาบช้อนเงินช้อนทอง
- ถูกมั้ย แดนนี่ - นายคิดว่าไง
ดวงเด็กมันต้องเจออะไรเนี่ย ยาจกคุมเครื่องเรือโดยสาร
มีคนนินทาแกอยู่ว่ะ แดนนี่
พวกนั้นสนุกปาก แต่แกน่าเวทนาว่ะ
อย่ามากวนฉัน ไอ้พวกหนูโสโครก
บนกล่องเขียนไว้ว่า "ทีดี" ใครรู้ไหมแปลว่าอะไร
ลืมไป พวกแกอ่านไม่ออก
ฉันจะบอกให้ว่ามันแปลว่าอะไร มันแปลว่า ขอบใจแดนนี่
พวกมันทิ้งไว้ให้ฉัน ฉันจะเลี้ยงเด็กนี่เอง
แดนนี่ นายจะตั้งชื่อไอ้หนูนี่ว่าอะไร
เออ ลืมนึกไป
คงต้องตั้งชื่อเขาตามชื่อฉัน แดนนี่ บู๊ตแมน
คำว่า "ทีดี" ไว้ตรงกลาง เหมือนพวกเศรษฐี ที่มีตัวย่อบนดุมข้อมือ
เอาไว้ตรงกลาง มันดูดีมีระดับ
พวกทนายเฮงซวย มีชื่ออักษรย่ออยู่ตรงกลาง
ทนายฉันยังชื่อ โจนาธาน พีทีเค วันเดอร์
- คนที่ลากนายเข้าคุก 10 ปีน่ะเหรอ - เป็นความทรงจำที่ดีนะ
โตขึ้นขืนเป็นทนาย ได้ฆ่าตายคามือแน่
ชื่อของเด็กจะต้องเป็น... แดนนี่ บู๊ตแมน ทีดี เลมอนส์
- นายคิดว่าไง - แล้วแต่นายสิ นายเป็นแม่นะ
ฉันชอบนะ แต่มันสั้นเกินไป
ไม่ใช่ลูกผู้รากมากดีนะแดนนี่
นายเจอมันเมื่อวันอังคาร ชื่อทิวส์เดย์สิ
ไม่ยักโง่เหมือนที่หน้าแกฟ้อง
ฉันเจอเขาในเดือนแรก...
ของปีเริ่มแรก ของศตวรรษใหม่เฮงซวยนี่
จะต้องเรียกว่า เด็กชาย 1900
- 1900 มันตัวเลขนี่ - เคยเป็นตัวเลข แต่ตอนนี้คือชื่อ
แดนนี่ บู๊ตแมน ทีดี เลมอนส์ 1900
แดนนี่ๆ เด็กร้องแล้ว มาเร็ว
ไม่ต้องกลัว พ่อแกมาแล้ว
โธ่เว้ย...
ตัวนิดเดียวทำไมอึเก่งอย่างนื้
1900 เขย่าเด็กสิ
เหมือนการกลับมาครั้งที่ 2 ของพระเยซูเลย
ราวปาฏิหาริย์เลยล่ะ ถ้าเป็นแผนลับของเด็กนั่น
ให้ตายสิ เขาทำทุกอย่างบนน้ำ ยกเว้นการเดินบนน้ำ
แต่ผมได้ยินว่าเขาทำมาแล้ว
เด็กชาย 1900 โตขึ้นมาในสภาพนั้น
ในเรือลำนึง ที่เหมือนกับเปลขนาดใหญ่
แดนนี่กลัวว่าจะโดนแย่งเขาไป เพราะปัญหาเรื่องเอกสารกับวีซ่า
เด็กเลยต้องอยู่แบบหลบๆ ซ่อนๆ
ใต้ท้องเรือเดินสมุทรเวอร์จิเนียน
ลองอ่านเองซิ
เอานิ้วชี้ไปที่ตัวหนังสือ มันจะได้ไม่วิ่งหนี
- แมง - ดีมาก อ่านต่อ
โก้
- ม้า - ต่ออีกนิด
ม่า
อ่านเก่งมากเลมอน
เอามารวมกัน เหมือนเวลาวาล์วต้มน้ำมันรั่วน่ะ
เร็วเข้า
แมง... โก้... มาม่า
แมงโก้มาม่า อ่านต่อสิ
แยงค์... มาย... เชน
ทำไมหัวเราะจังเลย
เพราะนั่นมันชื่อม้าหมดเลย ไม่ขำมั่งเหรอ
ฉันคลั่งชื่อม้าจริงๆ ดูนี่สิ
ตัวนี้เพิ่งแข่งที่คลีฟแลนด์เมื่อวาน
แฮปปี้ ฮู้ฟเฟอร์
ฟังนี่สิครับ
- แซลซี่ แลสซี่ - แซลซี่ แลสซี่
นี่อีกครับ เรด ฮ็อทมาม่า
มาม่านี่อะไรครับ
มาม่าเหรอ
มาม่าก็คือม้า
- ม้าเหรอ - ม้าแข่ง
รู้ไหม มาม่าเป็นม้าพันธุ์แท้ ที่เยี่ยมที่สุดในโลก
พนันมาม่าไว้รับรองชนะตลอด
ทาโน่ ดามาโต้ ราชาแห่งมะนาว
จิ้มตรงนี้แล้วอ่านสิครับ
ทีดี ไม่ใช่ขอบใจแดนนี่
หมอนี่มันใคร
คืนนี้อ่านมาพอแล้ว อ่านมากไปเดี๋ยวจะแย่
อะไรอีกครับที่แย่
ทุกอย่างบนเวอร์จิเนียนแย่หมด
ทุกอย่างเลย
บนบกน่ะมีฉลาม คอยกินแกทั้งเป็น อยู่ห่างๆ ไว้
เห็นนั่นมั้ย ม้าไวท์ชาร์คห่วยที่สุด
อะไรคือบ้านเด็กกำพร้า
บ้านเด็กกำพร้าก็เหมือนกับคุกขนาดใหญ่ เอาไว้ขังพวกลูกไม่มีพ่อ
ถ้าผมไม่อยู่กับพ่อ ก็ต้องไปอยู่บ้านเด็กกำพร้าเหรอ
เข้าใจถูกแล้วเลมอน ฝันดีนะ
บนเมืองลอยน้ำพิเศษ ที่เรียกว่า เวอร์จิเนียน...
นอกจากจะมีพ่อแล้ว 1900 ได้มีครอบครัวที่สมบูรณ์
ที่ประกอบด้วยคนที่มีลักษณะเฉพาะตัว เช่น หมอประจำเรือ
เปิดปากหน่อย แบบนี้
ตายแล้วหมอ มีอะไรแดงๆ ออกมาจากคอด้วย หมอป่วยรึเปล่าน่ะ
หมอชื่ออะไรครับ
ดร.คลอเซอร์แมน สปิซเวกันเดอเฟนทาจ
ชื่ออะไรเนี่ย แล้วถ้าเขาต้องเรียกคุณด่วนล่ะ
ทั้งเชฟคนขับเรือ คนคุมวิทยุ และพนักงานเสิร์ฟ...
ดูแลเขาเป็นอย่างดี
รวมทั้งสอนเขาในสิ่งที่คิด ว่า เป็นการเรียนรู้ที่ดี
แม้แต่กัปตันเรือ ก็เป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวด้วย
กัปตันสมิธ หนุ่มผู้เฉลียวฉล าด มีจุดอ่อน 3 อย่าง
เป็นโรคกลัวที่เเคบ กลัวการจมน้ำ
และเกลียดขนมหวาน
1900...
บอกกี่ครั้งแล้วว่าอย่าขึ้นมาบนนี้
...โดยเฉพาะขึ้นมาขโมยเนี่ย
เอาขนมไปคืนที่เดิม แล้วกลับห้องไปได้แล้ว
หรืออยากไปอยู่บ้านเด็กกำพร้า
ธุรกิจบ้านเด็กกำพร้าต้องถึงจุดจบ
มันผิดกฎหมายด้วยซ้ำ
ช่างกฎหมายมันสิ
- แดนนี่... - ว่าไง
คิดยังไงกับการอยู่กลางพายุ
อะไรนะ คิดว่าทนายของฉัน ไม่ควรเกิดมางั้นเหรอ
ใช่ พายุน่ะ
พนันได้เลยว่าเขาต้องเคยโดนเตือนมาแล้ว เดี๋ยวฉันจะจัดการเขาซะ
นายนึกถึงขนมปังกับแยมเหรอ
ใช่
รู้มั้ยฉันคิดอะไร... ฉันคิดว่านายบ้า
ฉันมีลูกเหรอ
แดนนี่ บอกเปโดรด้วย ว่าฉันจัดการทนายนั่นยังไง
วอล์ดอร์ฟเหรอ ฉันไม่เคยไปที่นั่นหรอก
คนผิวขาวคงจะแค่ ให้ฉันเข้าไปล้างส้วมให้พวกมัน
ระวัง แดนนี่
- แดนนี่ - หลบหน่อย เร็ว
- แดนนี่ - แดนนี่
- หลีกไป ให้ ผมดูหน่อย - เรียกหมอมา
- ไปตามหมอ - รีบตามหมอเลย
แดนนี่ พูดกับฉันสิ
ไม่เป็นไรหรอก แค่โดนตบหลังเบาะๆ
ทนเอาหน่อยนะ หมอกำลังมา
หมอคลา... คลา... อุส
...คลาอุสเซเมน คลาอุสเซลาแมน
ดร.คลอเซอร์แมนสปิซเวกัน... ฟริชเคอรี่... เคมานโชฟ
ออกตัวอย่างรวดเร็ว...
แซง... โฮลี่ชู้ท
และก็ทำเวลาได้ดี
แต่โดนปรับเป็นแพ้
ซอสซี่ บอสซี่ กับ...
จ๊อกกี้ช่วยกันจน...
ได้ชัยชนะ อย่างกล้าหาญ
3 วันเต็ม กว่าแดนนี่จะไปสู่สุขคติ
ตายตอนฟังผลแข่งเที่ยว 6 ที่ชิคาโก้
ดริ้งเคเบิ้ล วอเตอร์ทิ้งห่าง เวจเจ๊ทเทเบิ้ลซุป 2 ช่วงตัว
ห่างบูลฟาวเดชั่น 5 ช่วงตัว
ดร. คลอเซอร์แมน สิปซเวกันเดอเฟนทาจ
บอกว่าถ้าแดนนี่ไม่ได้หัวเราะ มากเกินไป
เขาอาจจะรอด
แต่ประวัติศาสตร์ ไม่ได้ขึ้นอยู่กับคำว่า "ถ้า"
สิ่งที่รู้ตอนนี้คือ
เลมอน 1900 กลายเป็นเด็กกำพร้าเป็นครั้งที่ 2
"ขอบคุณ แดนนี่"
ในพระนามของพระบิดา พระบุตร และพระวิญญาณบริสุทธิ์
อาเมน
ฟังสิ... เสียงเพลง
ตอนนั้น 1900 เพิ่งอายุ 8 ขวบ
เขาเดินทางระหว่างยุโรปกับอเมริกา 50 ครั้งได้แล้วมั้ง
มหาสมุทรคือบ้านของเขา
ใช่ ผิวเขาแทบจะ ปกคลุมไปด้วยเกล็ด
และเขามีครีบ ไม่ใช่แขน
ทุกอย่างเป็นเรื่องจริงนะลุง
- พนันได้เลย - บ้าไปแล้ว
ใช่แล้ว
ไม่เคยย่างเท้าก้าวขึ้นแผ่นดิน ...ไม่เคยเลย
แม้เขาจะเคยเห็นจากท่าเรือ เป็นร้อยๆ ครั้ง...
แต่ก็ไม่เคยขึ้นจากเรือ
ปัญหาคือ เขาไม่มีตัวตนบนโลกด้วยซ้ำ
ไม่มีเมืองสักเมือง ไม่มีโบสถ์ โรงพยาบาล คุก หรือทีมเบสบอล
... ที่มีประวัติชื่อเขา
เขาเป็นคนไร้สัญชาติ ไม่มีแม้กระทั่งวันเกิด ไม่มีญาติมิตร
เขาอายุ 8 ขวบ แต่ตามทางการแล้ว เขาไม่เคยเกิดมาด้วยซ้ำ
"ห้ามเข้า"
อเมริกา
มันคือการลักพาตัว
คุณมีสิทธิโดนฟ้อง ลักพาตัวเด็กนะ กัปตัน
...ถ้าวันนึง มีญาติของเด็กมา
หลังจากแปดปีเนี่ยนะ ผมว่าไม่มีทาง
อย่างไรก็ตาม ผมว่ามันถึงเวลาแล้ว ที่เด็กจะมีชีวิตปกติ
ผมเขียนจดหมายเอาไว้ ให้คุณเอาไปให้สถานเลี้ยงเด็กกำพร้า
ดีมากกัปตัน เด็กอยู่ไหน
สรั่งเรือ นำทางให้ชายคนนี้ที
ค้นหาต่อไป
ขนออกมาให้หมด
หยุดตรงนั้นก่อน เราต้องค้นทุกอย่าง
- เห็นเด็กมั้ย - ไม่
22 วันต่อมา เวอร์จิเนียนเดินทางไปที่เมืองริโอ
ไม่มีใครหา 1900 เจอ และไม่มีใครรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับเขา
ทุกคนคิด ว่า 1900 ตายไปแล้ว
พวกเขาต่างก็ผูกพันกับเด็ก
แต่ก็ไม่มีใครปริปากออกมา
- กัปตัน ตื่นเถอะกัปตัน - ฉันนอนอยู่นะ
กัปตัน นี่เหตุฉุกเฉิน
- เรือกำลังจะจมรึไง - แย่กว่านั้นอีกครับ
- ชื่ออะไรน่ะ - 1900
- ไม่ใช่เพลง ชื่อเด็กน่ะ - ชื่อ 1900
ชื่อเหมือนเพลงเลย
กัปตันมีคำถามมากมายในหัว ที่อยากจะถามเขา
เช่น ไปเรียนเปียโนมาจากไหน
หรือ ไม่ก็... นายไปซ่อนที่หลุมไหนมา
หรือ... ไปเอาเพลงนี้มาจากไหนกัน
... อะไรทำให้นายเล่นได้ขนาดนี้
แต่เขาเป็นเจ้าหน้าที่ของเรือ
จึงพูดได้เพียง...
1900 นี่เป็นการฝ่าฝืนกฎนะ
ช่างกฏบ้าๆ นั่นเถอะ
ถูกของเขา "ช่างกฎบ้าๆ นั่นเถอะ"
แต่ฉันไม่เข้าใจนะ แผ่นเสียงมันเกี่ยวอะไรกับเรื่องนี้
ไม่น่าจะมาสงสัยเลยลุง
นี่คือเพลงของเขา...
เพลงของแดนนี่ บู๊ตแมน ทีดี เลมอน 1900
นักดนตรีที่เก่งที่สุด ในเจ็ดคาบสมุทร
ยอดเลย
ถ้านายพูดจริง แผ่นเสียงนี้จะต้องมีค่ามาก
แผ่นนี้มันจะทำให้เรารวยได้
มันไม่ควรมีอยู่
มาสเตอร์แผ่นเดียวที่มี ถูกทำลายทันที หลังจากที่ตัดเสร็จ
ก็นี่ล่ะ แผ่นมาสเตอร์
เป็นแผ่นที่ใช้ตอนไปบันทึกเสียงสด
ลุงไปได้มันมายังไง
ส่วนใหญ่วันๆ ฉันก็ใช้เวลา ปะติดปะต่อไอ้โน่นไอ้นี่
ฉันเจอมันโดยบังเอิญ ซุกอยู่ในเปียโนตัวนึง
...ที่ฉันซื้อมาจาก นายหน้าของมือสอง
คนที่กว้านซื้อทุกอย่าง ในเรือพยาบาลที่พลีมัธ
เขาจะทำลายมันในสองสามวันนี้
หมายความว่าไง... "ทำลาย"
- เรือพยาบาลเก่าอยู่ไหนครับ - ทางนั้น
ขอบคุณครับ
- นายมาจากไหน - ลิเวอร์พูล
ทำอะไรเป็น
- ช่างตัดผมครับ - เซ็นตรงนี้
- ขอบคุณมากครับ - ต่อไป
- ทำอะไรเป็น - ผมเป็นช่างไม้ เชฟ ช่างตัดผม
เป็นเยอะเกินไปมั้ย ออกไป
- ผมเป็นช่างกลที่ดีด้วยนะ - ออกไป คนต่อไป
- ทำอะไรเป็น - ผมเป่าทรัมเป็ต
บนเรือมีนักดนตรีครบแล้ว คนต่อไป
ออกไปได้
มันจะไปไหนของมัน
- นี่มันอะไร - ไม่รู้สิ
ถ้าไม่รู้บอกให้ก็ได้...
มันคือดนตรีแจ๊ส
- แจ๊ส - นายชื่ออะไร
- แม็กซ์ ทูนี่ย์ - รับเขาไว้
เป็นวันที่ผมมีความสุขที่สุด
ทุกคนมีความหวังในดวงตา
เสียงร่ำลา เสียงไซเร็น แล้วโลกที่ลอยน้ำก็เริ่มเคลื่อนตัว
"เรือเวอร์จิเนียน" เสียงร่ำลา เสียงไซเร็น แล้วโลกที่ลอยน้ำก็เริ่มเคลื่อนตัว
รู้สึกเหมือนงานเลี้ยงงานใหญ่ จัดขึ้นเพื่อผมโดยเฉพาะ
แต่แค่ 3 วันให้หลัง ท้องทะเลก็เบื่อความอึกทึก
จากนั้นตอนกลางดึก ทะเลก็เกิดบ้าระห่ำ
ตอนนี้นักทรัมเป็ตบนเรือ
ทำอะไรไม่ได้เลย ในขณะที่เกิดพายุรุนแรง
ไม่ใช่แค่ ไม่เล่นทรัมเป็ต แต่ต้องไม่ทำอะไรที่ซับซ้อนด้วย
ผมไม่ชอบตอนอยู่ข้างล่างนั่นเลย
ประโยคเดียวที่วนเวียนในหัวผมคือ "ตายเหมือนหนู"
และผมก็ไม่ได้อยากตายเหมือนหนู
ตายละ ไปทางไหนเนี่ย
คอนน์ เป็นอะไรไป
แข้งขาอ่อนเหรอ
มือทรัมเป็ตที่เป่ายี่ห้อคอนน์ใช่ไหม
มานี่สิ ฉันมีวิธีให้นายหายเมา
ตามฉันมา
- ช่วยปลดเบรคทีสิ - อะไรนะ
บ้าไปแล้ว
เชื่อสิ... ปลดเบรคออก
ขึ้นมานั่งข้างฉัน
นายประสาทรึเปล่า
รีบขึ้นมา ไม่งั้นนายอดแน่
บอกหน่อยสิ นายมีลูกหรือเปล่า
ไม่
สักวันนายต้องไปอยู่บ้านกำพร้าแน่
ประสาท
- มาม่า - รู้เรื่องม้าเหมือนกันนี่
- พอรู้นิดๆ - ดีมาก
เหมือนทะเลกำลังพาเราเริงระบำ
และระหว่างที่เราเคลื่อนไปรอบๆ
... ผ่านโคมไฟระย้าและเฟอร์นิเจอร์
ผมได้รู้ว่า สิ่งที่เรากำลังทำกันอยู่คือ การเต้นรำกับท้องทะเล
เป็นนักเต้นที่สมบูรณ์แบบ และบ้าระห่ำ
ถูกขังในเสียงดนตรีวอลซ์ บนพื้นปาร์เก้ทองคำยามค่ำคืน
สวัสดีครับกัปตัน
- ไปด้วยกันไหมครับ - 1900
จะมีใครในเรือที่ทำเรื่องบ้าๆ แบบนี้
ผมแค่กำลังทดลอง อะไรบางอย่างครับ
ถ้าทดลองสำเร็จ ท่านจะไม่มีวันได้เห็นมันอีกครับ
ผมว่ามีปัญหาที่เบรค แต่ซ่อมหน่อยก็ใช้ได้แล้วครับ
- หน้าต่างมันบานใหญ่แค่ไหน - ใหญ่โตมโหฬาร
เราคงต้องขุดถ่านหินบนเรือนี่ ชั่วกัลปาวสาน
มีสิทธิ์
อย่างน้อยพอโตขึ้น จะได้รู้ว่าทำอะไรเป็นบ้าง
- คอนน์ - อะไร
- มาจากนิวออร์ลีนส์ใช่ไหม - นายรู้ได้ยังไง
- ฉันรักเมืองนั้น - จริงอะ
ไม่ได้ไปมานานแล้วเหมือนกัน
หน้าหนาวมันสวยมาก
พอถึงเดือนมีนาคม...
นายหวังพึ่งยามบ่าย ของวันๆ นึงได้เสมอ
ขณะที่ไม่ทันตั้งตัว...
หมอกก็โรยตัว เป็นแถวสีน้ำนม
...อ้อยอิ่งอยู่ใต้โคมข้างถนน
มันตัดทุกสิ่งทุกอย่าง...
เหมือนคมมีดสีขาวที่มีมนต์ขลัง
หลังคาบ้านหายไป กิ่งไม้หายไป
ยอดวิหารเซนต์หลุยส์ก็หายไป
ไม่เห็นศีรษะผู้คนที่ผ่านไปมา
ตั้งแต่คอขึ้นไป... ทุกอย่างหายหมด
ในแจ็คสันสแควร์ จะเห็นแต่ร่างที่ไร้ศีรษะผ่านไปมา
เดินชนกัน เอ่ยคำทักทายกัน แม่นายสบายดีเหรอ
พอที เสียดายมันอยู่ไม่นาน
นายรู้เรื่องพวกนี้ได้ยังไง
รู้ไหม
ตั้งแต่ฉันขึ้นเรือมานี่
ฉันได้ฟังเรื่องคนคนนึงเยอะมาก
ที่มีชื่อยาวอย่างกับ รถไฟขนส่งสินค้าในจอร์เจีย
รู้สึกเขาจะเกิดบนเรือลำนี้
ไม่เคยไปไหนเลย
เรื่องบ้าๆ น่ะ 20 ปีไม่เคยเหยียบขึ้นบกเลย
27 ปี
เขาแต่งเพลง ที่ไม่มีใครเคยได้ยินมาก่อน
ได้ข่าวมาเหมือนกัน
ทีแรกฉันนึกว่าใช่นายแน่
- แต่แล้วก็ไม่เข้าเค้า - คงงั้น
เลยเหมาว่าถ้าเป็นนาย 1900 เขาจะรู้เรื่องนิวออร์ลีนส์ได้ยังไง
เพราะว่า... นายเคยไปนิวออร์ลีนส์
ถ้าบอกว่าฉันไม่เคยเหยียบเมืองนั้นเลย จะเชื่อมั้ย
จะใครก็ช่างนะ แม็กซ์ ทูนี่ย์
ยินดีที่รู้จัก
ถึงไหนแล้วนี่ เราควรจะระเบิดมันนี่
ไม่ใช่เก็บไว้ให้ปลาแทะเล่น
เกือบจะเสร็จแล้ว วางจุดสุดท้ายแล้ว
ระวัง ช้าๆ หน่อย
- คุณจะทำอะไร - ผมต้องไปหาใครบางคน
- ผมอธิบายตอนนี้ไม่ได้ - อยากมีปัญหาเหรอ ลงไปๆ
นายจะทำอะไร
ไอ้พวกบ้า ให้ฉันขึ้นไปนะ
- พูดใหม่สิ เหมือนผมฟังผิด - คุณได้ยินถูกแล้ว
คุณจะระเบิดเรือลำนั้นไม่ได้ เพื่อนรักของ ผมยังอยู่บนเรือ
พวกคุณโดนข้อหาฆาตกรรมแน่
ลากเขาออกไปที ลากไปให้พ้นหน้าฉัน
ผมไม่ได้กุเรื่อง และไม่ได้บ้าด้วย
ให้ตายสิ มีคนอยู่บนเรือเวอร์จิเนียนจริงๆ
เราไล่หมดตั้งแต่ท้องเรือ ยันเสากระโดง
เหลือแต่ดินระเบิด
นายมั่นใจได้ไงว่ามีคนบนเรือ
รีบแสดงหลักฐานเสียนะ ไม่งั้นฉันนี่ล่ะจะเป็นคนกดสวิทซ์
เพื่อนผมยังอยู่บนเรือแน่นอน
ผมมีช่วงที่ดีที่สุดบนเรือเวอร์จิเนียน
เจอเปียโนแบบตั้งที่ชั้นสามไหม
เวอร์จิเนียนเป็นเรือลำเดียว ที่มีเปียโนที่ชั้นสาม
ว่าไง มีเปียโนแบบตั้งที่ชั้นสามไหม
มีเปียโนที่ชั้นสาม แต่ไม่ใช่แบบตั้ง
แล้วรูปร่างเปียโน เกี่ยวอะไรกับผีบนเรือ
มีผีเป็นพันบนเรือพยาบาล
ออกไป ไม่งั้นผมจะเรียกตำรวจ
อย่ามาแตะตัวผม
หนึ่งในวิญญาณพวกนั้น มีนักเปียโนที่เก่งที่สุดในโลกอยู่
หมายถึงนักเปียโนที่โหดเหี้ยมรึเปล่า
แล้วคุณไปทำอะไรบนเรือเวอร์จิเนียน ตั้งสายเครื่องดนตรีเหรอ
- ผมทำอะไรบนนั้นเหรอ - ใช่
นายทำอะไรล่ะ
ผมเล่นดนตรี
สุภาพบุรุษและสุภาพสตรีทุกท่าน มานดาแมน และเฮอร์เรน
สุภาพบุรุษและสุภาพสตรีทุกท่าน (ภาษาฝรั่งเศส)
ฟริตซ์ เฮอร์แมน ขอต้อนรับทุกคนบนเรือเวอร์จิเนียน
และหวังว่าทุกคนจะมีค่ำคืนที่งดงาม ไปกับวงแอตแลนติก แจ๊ส
1900 ขอโน้ตปกตินะ โอเคมั้ย
เราเล่นดนตรี เพราะมหาสมุทรกว้างใหญ่และน่ากลัว
เราเล่นดนตรี เพื่อ ให้คน ไม่รู้สึกว่าเวลาผ่านไป
อาจจะทำให้ลืมว่าอยู่ที่ไหน และพวกเขาเป็นใคร
เราเล่นให้พวกเขาเต้นรำ เพราะคุณ ไม่มีทางตายขณะเต้นรำ
และรู้สึกราวกับว่าตนเป็นพระเจ้า
เราเล่นแร็กไทม์ เพราะมันเป็นดนตรีที่พระเจ้าเต้น...
...ตอนที่ไม่มีใครมองอยู่ สมมติว่าพระเจ้ามีด้านมืด
จบท่อนแล้ว
ผมมันคนมีกรรมจริงๆ ใช่มั้ยครับ พระผู้เป็นเจ้า
ดูเขาเล่นสิ
ไพเราะจริงๆ
ที่จริงแล้ว 1900 เล่นดนตรีของเขาเอง ที่ชั้นสาม
เขาอาจโผล่ไปตอนบ่ายๆ หรือตอนดึกๆ
เป็นตอนที่เขาไม่ต้องเล่นโน้ตปกติ
และเพลงของเขาประกอบด้วย โน้ตแต่ละตัวที่ไม่ธรรมดา
นายคิดถึงอะไรเวลาเล่น
นายลอยไปถึงไหนเวลากดแป้น
เมื่อคืนฉันอยู่ในประเทศที่งดงาม
ผมของผู้หญิงหอมกลิ่นน้ำหอม
มีเสือเต็มไปหมด
การเดินทางของเขา แต่ละครั้งสิ้นสุดลงในที่ๆ ต่างกันไป
ใจกลางลอนดอนบ้าง บนรถไฟสายผ่านกลางประเทศบ้าง
ไม่ก็ที่ขอบภูเขาไฟยักษ์
ในโบสถ์ที่ใหญ่ที่สุด ในโลก
ยืนนับเสาหิน กับจ้องมองไม้กางเขน
เขาเป็นนักเดินทาง
นี่พ่อหนุ่ม เล่นทารันเทลล่า ให้ฟังหน่อย
บอกมาสิว่ามันเป็นจังหวะยังไง
ผู้คนที่ขึ้นฝั่งไป ต่างก็พูดถึงดนตรีแปลกๆ บนเรือ
และนักเปียโนที่เหมือนมีสี่มือ... เพราะเขาเล่นเร็วมาก
มีเรื่องเล่าแปลกๆ มากมาย บางอย่างก็เป็นเรื่องจริง
อย่างเรื่องของวิลสัน สมาชิกวุฒิสภาสหรัฐ
ที่เคยซื้อตั๋วชั้นสามของเรือ
เพื่อฟังดนตรีของแดนนี่ บู๊ตแมน ทีดี เลมอน 1900
- อเมริกา - อเมริกา
หยุดเล่นทำไมน่ะ เล่นต่อเถอะ
ขอโทษนะครับ แต่ผมเล่นเฉพาะตอนอยู่กลางทะเล
- บ้าไปแล้ว - ท่าเรือก็คือแผ่นดิน
- ผมไม่เล่นบนพื้นดิน - นายไม่เคยเดินสายเหรอ
หมายความว่ายังไง
ก็เดินสาย แสดงความสามารถไปรอบโลก
คงเป็นสิ่งเดียวที่ ผมไม่ทำ... ตามทางของผม
ขอตัวนะครับ
ขอสัมภาษณ์ได้มั้ย
- สัม... อะไรนะ - สัมภาษณ์ไง
คืออะไรน่ะ
ท่านวุฒิสมาชิกถาม "คุณชอบทำอะไรตอนกลับบ้าน"
1900 ตอบ "ที่ปารีส ผมชอบอยู่ใต้หอไอเฟล..."
"...ตอนตะวันตกดิน มองดูผู้คนปลดปล่อยตัวเอง"
"และลองเดาว่า คนเหล่านั้นมาจากที่ไหน จากเสียงตะโกน"
"...ก่อนพวกเขาจะแยกย้ายกัน"
ทำไมไม่ยอมขึ้นจากเรือบ้าง สักครั้ง ครั้งเดียว
ไปดูโลกให้เห็นกับตา ตานายเองน่ะ
เคยคิดบ้างหรือเปล่า นายจะทำอะไรก็ทำได้
ผู้คนต้องคลั่งนายแน่ๆ
นายมีทางรวยอื้อซ่านะ หาบ้านสบายๆ อยู่สักหลัง
หาเมียสักคน
ลองสิ
พระเจ้ารู้นายไม่อาจใช้ชีวิต เดินทางขึ้นล่องเหมือนลูกดิ่ง
โลกอยู่ข้างนอกนั่น แค่ข้ามสะพานเรือก็ถึงแล้ว
แล้วสะพานเรือน่ะ... มันแค่ไม่กี่ก้าว
ทุกอย่างรออยู่ที่บันไดขั้นสุดท้ายนั่น
ทำไมนายไม่ลอง
สักครั้ง
ทำไมไม่ขึ้นบกบ้าง
ทำไมๆๆ ๆ
ทำไมๆ ๆ
ฉันว่าพวกบนบก...
เสียเวลากับคำว่า "ทำไม"
หน้าหนาวมา ก็เร่งให้ถึงหน้าร้อน
พอหน้าร้อนมา กลับต้องทนทรมานรอหน้าหนาว
มิน่า ถึงไม่เคยเบื่อการเดินทาง มักไล่ล่าที่ที่มันไกลๆ
...ที่มันมีแค่หน้าร้อน
ฉันว่ามันไม่เข้าท่า
หยุดก่อน หยุดทุกอย่างก่อน
- เอาระเบิดออกให้หมด - ถอดระเบิดออก
มีอะไรเหรอ
นายต้องอธิษฐานให้เจอคนที่นี่แล้วล่ะ
อย่างน้อยก็คนที่ยอมทุกอย่าง เพื่อเปียโน
เหมือนงมเข็มในมหาสมุทรเลย
มานี่หน่อยครับ
นี่ห้องพักเขา
ขอโทษที่ละลาบละล้วง
ดนตรีนายมีพลังมาก
อิตาลีเหนือใช่มั้ย
สุดยอด ถูกต้องเลย
อย่าหยุดเล่นสิ
เป็นอะไรไปล่ะ
ดูคุณไม่สบายใจที่จะไปอเมริกา
ไม่ใช่อเมริกา
ทุกอย่างที่ทิ้งมาต่างหาก
จนกระทั่ง 2-3 ปีก่อน ฉันรู้จักแต่ไร่ฉัน
โลกของฉันเริ่มและจบลง บนที่ดินผืนเล็กนั่น
ฉันไม่เคยไปเดิน ตามถนนหลักในเมืองใหญ่
นายอาจไม่เข้าใจ แต่...
ผมเข้าใจแจ่มแจ้งแล้ว
ผมรู้จักคนที่เจอเรื่องคล้ายกับคุณ
แล้วอยู่ๆ ที่ดินเกิดแล้ง เหมือนฉันไหม
เมียเขาหนีตามพระไป เหมือนเมียฉันไหม
เขาเจอไหม ที่โรคร้ายฆ่าลูกเขาไป 5 คน
เปล่า แต่ตอนจบเขาก็โดดเดี่ยว
แสดงว่าเขาโชคดีกว่าฉัน
ฉันเหลือลูกสาวคนนึง...
คนสุดท้อง
เเกรอดมาได้
เพราะแกฉันเลยตัดสินใจ ลุกขึ้นสู้กับความซวย
เดินทางไปเรื่อยไม่มีจุดหมาย
แต่แล้ววันนึง ฉันผ่านเมือง ที่ฉันยังไม่เคยเห็นมาก่อน
ฉันไปถึงเนินเขา
แล้วเห็น... สิ่งที่สวยที่สุดในชีวิต
ทะเล
ทะเลเนี่ยนะ
ฉันไม่เคยเห็นมันมาก่อน
มันเหมือนฉันโดนสายฟ้าฟาด
เพราะฉันได้ยินเสียง...
- เสียงของทะเลเหรอ - ใช่แล้ว
เสียงของทะเล
ไม่ยักเคยได้ยิน
มันเหมือนเสียงกู่ร้อง ที่ทรงพลังอำนาจ
กู่ร้องและกู่ร้อง
สิ่งที่มันร้องบอกคือ
"เจ้า.."
"ที่ไม่มีมันสมองน่ะ"
"ชีวิตคือสิ่งดี เจ้าเข้าใจหรือเปล่า"
"สิ่งดี"
ฉันไม่เคยมีมุมมองแบบนั้น ในสมองฉันชุลมุนไปหมด
ตอนนั้นล่ะ ที่ฉันตัดสินใจเปลี่ยนแปลงชีวิต
...เพื่อเริ่มใหม่
เปลี่ยนชีวิต เริ่มต้นใหม่
บอกเพื่อนของนายด้วย
1900
นี่แม็กซ์ ทูนี่ย์ เพื่อนนายยังไง
ออกมาเถอะ 1900 ฉันก็เพื่อนเหมือนกัน
ถึงไม่เคยเจอหน้า ไม่ต้องห่วง ไม่มีตำรวจหรอก
นายเอ่ยเรื่องเปียโน...
- เจอมันตรงไหน - ด้านโน้นครับ
1900
สุภาพบุรุษและสุภาพสตรีทุกท่าน
(ภาษาเยอรมัน)
สุภาพบุรุษและสุภาพสตรีทุกท่าน (ภาษาอิตาลี)
สุภาพบุรุษและสุภาพสตรีทุกท่าน (ภาษาฝรั่งเศส)
ฟริตซ์ เฮอร์แมน ขอต้อนรับทุกคนบนเรือเวอร์จิเนียน
หวังว่าทุกคนจะมีค่ำคืนที่งดงาม ไปกับวง แอตแลนติก แจ๊ส
ไวโอลิน บิล ดักลาส
ทูบ้ากับเบส เฟร็ดดี้ ลอยคาโน่
แม็กซ์ ทูนี่ย์ ทรัมเป็ต
จิมจิม เบรท แกลลัพ ทรอมโบน
แซม สกัลลิซี่ มือกลอง
แซ็กโซโฟน แซม สลีปปี้ วอชิงตัน
แบนโจ ออสการ์ เดลุการ่า
และท้ายสุด เปียโน แดนนี่ บู๊ตแมน ทีดี เลมอน 1900
ผู้ยิ่งใหญ่
- ผมจะบอกคุณอีกครั้งนะ แค่ครั้ง... - เล่นตามโน้ต ผมรู้
มาทำอะไร ประจำที่สิ
จบท่อนแล้ว
ฉันเกลียดนายจริงๆ เลย ให้ตายสิ
ถ้าคืนไหนมีคนเกิดไม่ชอบ การแสดงของนาย
...คืนนั้นแหละ ฉันสาบาน
ฉันจะโยนนายออกไปนอกเรือ ด้วยตัวเองเลย
ไปได้มาจากไหน
- ได้อะไรรึ - ดนตรีน่ะ
ไม่รู้สิ
เห็นผู้หญิงที่นั่งอยู่โน่นไหม
เธอดูเหมือนเป็นคนที่ฆ่าสามีตัวเอง โดยมีชู้รักหนุ่มคอยช่วย
แล้วหนีมา กับเครื่องเพชรประจำตระกูล
- นายว่าเพลงนี้ใช่เธอไหม - ก็จริงนะ
เห็นผู้ชายด้านโน้นไหม
เขาลืมอดีตไม่ลง
สมองเต็มไปด้วยความทรงจำ ที่เขาแก้ไขอะไรไม่ได้
ฟังดนตรีของเขาสิ
ทีนี้ดูแม่คนนั้น
เหมือนโสเภณีที่คิดจะเป็นแม่ชี
เหลือเชื่อ
ทีนี้ดูหมอนี่
เห็นท่าเดินไหม
ฉันว่าเขาใส่สูทคนอื่น
...ดูจากวิธีที่เขาสวมมัน
เขาแอบเข้ามามั่วที่ชั้นหนึ่งนี่
คงจะอยากผจญภัยเรื่องรักใคร่ ตราอเมริกาประทับอยู่ในดวงตาเขา
คงจะเป็นคนแรกที่เห็นมัน ฉันได้ยินเสียงเขาตะโกนแล้ว
เขาอ่านออก
ไม่ใช่หนังสือนะ ทุกคนอ่านหนังสือได้
เขาอ่านคนได้จาก สิ่งที่คนเหล่านั้นนำติดตัวมา
สถานที่ เสียง กลิ่น
ถิ่นของเขา เรื่องราวของเขา ทุกอย่างถูกเขียนลงบนตัวพวกเขา
เขาอ่านได้ และด้วยความใส่ใจ เขาเพิ่มในแคตตาล็อก จัดเรียงทุกอย่าง
ลงในแผนที่อันกว้างใหญ่ ที่กำลังวาดอยู่ในหัวของเขา
เขาอาจจะไม่เคยเห็นโลกภายนอก
แต่เกือบ 30ปี แล้ว ที่โลกเคลื่อนผ่านเรือนั้นไป
และเกือบ 30ปี บนเรือนั้น เขาสืบทุกอย่าง
จนสามารถ ขโมยวิญญาณเหล่านั้นได้
อเมริกา
ซิงเกลตัน ลี แคลร์
ฮัลโหล
คุณไม่รู้จักผมหรอก แต่เราพอจะคุยกันหน่อยได้มั้ย
คุยกันเหรอ เรื่องอะไร
เรื่องที่คุณชอบ ดินฟ้าอากาศมั้ย เลือกหัวข้อมาเลย
โทรศัพท์ลามกเหรอ
ฮัลโหล
- ที่นั่นมีแข่งม้ารึเปล่าครับ - ใช่ คุณจะพนันมั้ย
มาม่าแข่งอยู่รึเปล่าครับ
ไม่ นั่นน้องสาวนาย
- ผมว่าคุณเข้าใจผิด - งั้นก็วางไปซะ
ผมคิดว่าตอนคุยโทรศัพท์ ทุกคนจะเป็นคนดีที่สุด
เหรอ งั้นฉันจะดึงตัวตน ที่ดีที่สุดของนายออกมา
คิด ว่าฉันไม่รู้เหรอ ว่านายเป็นใคร
พระเจ้า มีคนมา
นายใช่มั้ย ปลาตัวที่ชื่อยาวๆ
นี่ หยุดก่อน แค่อยากคุยด้วยเฉยๆ
ให้ตายเถอะ รอฟังกันก่อนสิ
หยุดตรงนั้นเลย ไอ้บ้าเอ๊ย
- ออกมาเถอะน่า - เราไม่อยากใช้กำลังนะ
เราเป็นนักดนตรีนะพวก เล่นแซ็กน่ะ
- กินให้อร่อยนะ - พูดอีกทีได้มั้ย
พูดอีกทีสิ
นายใช่มั้ย ที่เล่นแจ๊ส 10 แบบในเพลงเดียว
ฉันไม่เคยนับหรอก ฉันแค่มือเปียโน
เขานี่แหละ
งั้นเริ่มนับซะเถอะ
- คนที่คิดค้นดนตรีแจ๊ส ส่งเรามา - จริงเหรอ
- เขาจะเอาอะไรจากฉัน - จะท้าดวลเปียโนกับนาย
ดวลเปียโนเหรอ
ดวลเปียโน คืออะไร
ก็ใช้เปียโนสู้กันไง
วิถีของนักดนตรี ไม่มีเลือด แค่มีเกลียดกันนิดหน่อย
เกลียดกันเข้าไส้ มันจะเป็นแจ๊สที่ไม่เคยได้ยินมาก่อน
อาจจะต้องเล่นทั้งคืน เพื่อให้มีผู้ชนะคนเดียว
1900
ถ้าผมเป็นคุณ ผมไม่คิดว่าเขายังอยู่ที่นี่
ผมรู้จักเขาดี เขาไม่อยู่ที่อื่นหรอก
ผมมั่นใจ
เขาน่าจะไปแล้วล่ะ เขาจะทำอะไรถ้าไม่มีเปียโน
ยิ่งเป็นช่วงสงครามด้วย ใครจะรู้
เขาอาจจะไม่อยู่ บนโลกสกปรกนี่แล้วก็ได้
คนอย่างเขา ไม่จบลงเหมือนคนอื่นๆ หรอก
- ไม่ใช่เขาเลย - เอาที่สบายใจ
แต่ผมคงให้เรือไร้ค่าลำนี้ ลอยอยู่ไม่ได้แล้ว
เพราะแค่คนที่ไม่มีอยู่จริง บนเรือลำนี้ ผมคงรอต่อไปไม่ได้
1900 ฟังนะ ฉันต้องคุยกับนาย
แล้วการดวลล่ะ เป็นยังไง
เจลลี่ มอร์ตัน ขึ้นเรือที่บอสตัน ฤดูร้อนปี 1931
แต่งสีขาวทั้งชุด พร้อมเพชรใหญ่เท่าลูกชิ้น
ขนาดสายรัดถุงเท้ายังมีเพชรติดเลย
เจลลี่ โรล คุณคิดยังไง ถึงจะนั่งเรือกลไฟไปยุโรป
คุณไม่เคยขึ้นอะไรใหญ่กว่า เรือล่องมิสซิสซิปปี้
ผมไม่สนยุโรปสักนิด
เหตุผลเดียว ที่ ผมขึ้นเรือเส็งเคร็งลำนี้...
เพราะอยากเจอหน้าสุภาพบุรุษคนนึง ที่ร่ำลือว่าเล่นเปียโนได้ร้อนแรง
ได้ข่าวว่า เขามีปัญหากับการขึ้นบก
- เขาพูดถึงฉันเหรอนั่น - พนันได้เลย เขาพูดถึงนายแหงๆ
มีคนพูดว่า "เจลลี่ มีคนเล่นเปียโนเก่งกว่านาย"
ผมเลยบอกตัวเองว่า หมอนี่จะเล่นเฉียบได้ไง
ในเมื่อไม่กล้าขึ้นจากเรือลำนี้
ให้ตายสิเจลลี่ นายคิดค้นแจ๊สนะ
ผมบอกตัวเองว่า แกมี ปัญญาซื้อตั๋วชั้นหนึ่งไปยุโรป
เรือลำนั้นจะพาแกไป แค่กระดิกนิ้วก็ฉิวแล้ว
ลองดูสักตั้งเถอะ
บอกมาตรงๆ นายกลัวหรือเปล่า
ไม่รู้สิ
ทำไมต้องดวล ดวลแล้วจะเกิดอะไรขึ้น
เหมือนเขาไม่ได้สนใจสักเท่าไหร่
เหมือนเขาไม่เข้าใจอะไรเลย แต่เขาก็กังวลนะ
เขาต้องการจะฟังดนตรี ของผู้ที่คิดค้นแจ๊ส
นี่ไม่ใช่มุกนะ เขาเชื่อจริงๆ ว่าชายคนนั้นคิดค้นแจ๊ส
ผมว่า เขาคงคิด จะได้เรียนรู้สิ่งใหม่ๆ
เขาก็เป็นอย่างนี้แหละ เหมือนลุงแก่ๆ
เขาไม่มีความนึกคิดเชิงกีฬา ไม่ได้สนว่าใครชนะ
เขาสนใจอย่างอื่นมากกว่า
คนผิวดำนี่
ฉันเชื่อว่า... นั่นมันที่นั่งของฉัน
คุณใช่มั้ยที่คิดค้นดนตรีแจ๊ส
เขาว่ากันอย่างนั้น
ส่วนนายคือคนที่ไม่กล้าเล่น นอกจากจะมีทะเลอยู่ใต้ก้น...ใช่มั้ย
นั่นคิดว่าผมนะ
ประทานโทษ หลีกทางหน่อย
เจลลี่ โรล มอร์ตันไม่ได้แค่เล่น แต่ยังเคล้าคลึงโน้ตพวกนั้น
มันพลิ้วเหมือนแพรไหม ลูบไล้ผ่านร่างหญิงสาว
มือเขาเคลื่อนไหวดุจผีเสื้อ แผ่วเบา
เขาเริ่มอาชีพในย่านดัง เรื่องเนื้อสเต็ค ในนิวออร์ลีนส์
เขาเรียนรู้วิธีลูบไล้คีย์บอร์ด สมัยเล่นตามซ่อง
แขกที่ขึ้นห้องอยู่ข้างบน ไม่อยากฟังเสียงอึกทึก
พวกเขาอยากให้เล่นเพลงช้าๆ หลังม่าน และคลานลอด ใต้เตียง
โดยไม่กระเทือนช่วงบทพิศวาส นั่นล่ะดนตรีแนวที่เขาเล่น
และแนวนั้น... เขาคือสุดยอด จริงๆ
วิเศษ
ตานาย กะลาสี
เอาเลย
เขาทำอะไรน่ะ
บ้าแล้ว
- เพลงไซเรนไนท์นี่ - เพลงคริสมาสต์ไม่ใช่เหรอ
เขาเข้าใจหรือเปล่าว่านี่แข่งกันอยู่นะ
ไซเลนท์ไนท์นี่เป็นแจ๊สเหรอ
ถึงคริสต์มาสแล้วเหรอนึ่
- เขาชนะรึเปล่า - ยัง พวกเขาแค่วอร์มนิ้วกัน
สุดยอด
เจลลี่ โรล โชว์หน่อยสิ ดนตรีแจ๊สเป็นยังไง
ใช่ๆ โชว์หน่อย
นายเป็นอะไรไป
มันอดไม่ไหว เพลงมันทำฉันเศร้า
คนทั้งเรือถือหางนาย
ฉันพนันด้วยค่าแรงทั้งปี แต่นายกลับมัวแต่มานั่งทำซึ้ง
เลิกคิดเรื่องบ้าๆ แล้วรีบกลับมาคิดเพลงได้แล้ว
- ขอพนันมั่งได้มั้ย - ไม่ได้ พนันตัวเองจะโชคร้าย
ไม่ๆ ฉันจะพนันข้างเขา เขายิ่งใหญ่จะตาย
- นายมันบ้ารู้ตัวมั้ย - ถ้าฉันแพ้ฉันก็ยังได้เงินคืน
- นี่แหละเจลลี่ - สุดยอดจริงๆ
เพลงเดียวกับเมื่อครู่เลย
จบท่อนแล้วจริงๆ
เหลือเชื่อจริงๆ อยากเล่นแบบนี้มั่ง
ไม่เอาน่า นายทำได้ดีกว่านั้นตั้งเยอะ
- เขาแพ้แล้วเหรอ - ยัง
ดีมากๆ
เอานี่ยัดก้นนายซะ
แม็กซ์ ขอบุหรี่ตัวนึง
นายไม่ตั้งใจเล่นนี่
- เอาบุหรี่ให้ฉัน - นายไม่สูบ
เป็นอะไรไป เล่นมือเดียวนายยังชนะขาด
สู้สิ
- อะไรนะ ผมฟังไม่ถนัด - ผมยังไม่ได้พูดอะไรเลย
สุดยอดๆ
- บุหรี่น่ะ จะให้หรือไม่ให้ - มีหวังต้องไปขุดถ่านหินทั้งชาติ
- นายยังจะมา... - เอาบุหรี่มา
พอเถอะ
นายวอนเองนะ
ให้นาย
ฉันสูบไม่เป็น
สุดยอด ไปเลย
นายเยี่ยมที่สุด!
- เขาชนะมั้ย - ใช่ เขาชนะ
ผมรู้อยู่แล้วว่าเขาต้องชนะ
ยอดเยี่ยม
เจลลี่ โรล มอร์ตัน เก็บตัวอยู่ในห้อง ตลอดการเดินทาง
พอเราถึงเซาแทมป์ตัน เขาลงจากเรือ แล้วกลับอเมริกา
1900 มองเขาเดินลงท่าที่ร้างผู้คน
- เขาพูดสั้นๆ ว่า - แจ๊สห่วยๆ
เขาพูดแค่นั้น "แจ๊สห่วยๆ"
- เป็นเรื่องที่เหลือเชื่อที่สุด - ผมพลาดเรื่องสำคัญไปหรือเปล่า
- คงงั้นมั้ง - แย่จริง
ไม่ต้องห่วง เพื่อนเราเล่าให้ฟังทีหลังแน่
- แน่นอนที่สุด - ขอบคุณ
คุณเล่านิทานได้เก่งจัง
นี่ไม่ใช่นิทานครับ
แน่นอน ผมทำเรื่องโง่ๆ มาเยอะ
ถ้าคุณคว่ำตัวผมลง จะไม่มีอะไรหล่นมาจากกระเป๋าผมเลย
ผมขายทรัมเป็ต ขายทุกอย่าง
แต่ไม่ใช่กับเรื่องนี้ ผมไม่เคยลืมมัน
ผมตัดสินใจจะเล่า เพราะผมต้องการจะช่วยเขาเท่านั้น
ในนี้ไม่มีใคร ไม่มีใครเลย เข้าใจไหม
เรามาหลายคน เขาอาจจะกลัว
คุณไปได้แล้ว ไม่อย่างนั้นผมแจ้งตำรวจแน่
กลับไปทำงาน เร็วเข้า
- ขอโอกาสอีกครั้งเถอะ - ถอยไปเพื่อน
พรุ่งนี้เที่ยง เรือลำนี้จะเป็นอดีต
นี่ไง
หยุด ไม่งั้นผมยิง
เสร็จฉันล่ะ
ลุง ใจเย็นๆ นี่ผมเองนะ
- นายอีกแล้วเหรอ - เก็บปืนก่อนได้มั้ย
เอาของมาขายแล้วกลับมาขโมยคืนเหรอ ลูกไม้โบราณ
- ฉันน่าจะเดาออก นายมันโจร - ไม่ๆ ผมกำลังหาไอ้นี่
- จะเอาไปทำอะไร - เป็นเรื่องความเป็นความตาย
- ผมต้องยืมเครื่องเล่นด้วย - ทั้งขี้ขโมย ทั้งโกหก
- ผมมีเวลาไม่มากนะ - แต่ฉันมี เพราะปืนอยู่ในมือฉัน
มีด้วยเหรอ ไอ้การอัดเสียงบนเรือน่ะ
18 มงกุฏ
ถ้าเพื่อนนายเล่นจริง ต้องมีช่วงนึงที่เขาขึ้นจากเรือ
- ถูกมั้ย - ไม่มีทางลุง
เขาอัดเพลงนั้นด้วยใจรัก
เป็นงานที่เยี่ยมที่สุด
แต่ไม่ได้ขึ้นจากเรือไปอัด ...ไม่แม้สักนาทีเดียว
มันเป็นผลงานอันล้ำค่าที่สุด ในประวัติศาสตร์ของวงการเพลง
ดังทะลุฟ้าแน่คุณ 1900
ถ้ามันขายดี... ซึ่งเราเองมั่นใจ
คุณรุ่งแน่ คุณ 19
ให้ผมเรียก 19 เฉยๆ ได้มั้ย
- นี่มันจะเจ็บปวดใช่มั้ย - พร้อมแล้วครับ
ฟังนับนะ
1, 2, 3...
คุณ 19... นี่เป็นเพลงที่มหัศจรรย์
ชื่อเพลงอะไร
รับรองคนฟังน้ำตาร่วง
แต่ว่ามันต้องมีชื่อจับใจ อย่าง... พลิ้วแผ่วในสายลม
เยี่ยม เหมือนเคย
เพลงหวาน 1900
นายประสบความสำเร็จแน่
ที่นายต้องทำแค่ก้าวเท่านั้นเอง
- ก้าวอะไร - ขึ้นฝั่งสิ
ขึ้นฝั่งสิ ไปจากเรือผุๆ ลำนี้ ไปเป็น...
ไปเป็นคนมีชื่อเสียง ไปร่ำรวย
ไม่ได้ขัดจังหวะนะ แต่ด้วยนี่...
คุณจะมีทุกอย่าง โดยไม่ต้องก้าวขึ้นจากเรือ
เราจะผลิตเป็นล้านๆ แผ่น
คนทั้งโลกจะได้ยินดนตรีของคุณ
คุณ 19
เพลงของ ผมจะไม่ไปไหน ถ้าผมไม่ไปด้วย
- นี่ ไม่นะ อย่าแตะ - คุณทำแบบนั้นไม่ได้
ทำสัญญากันแล้ว คุณกลับลำไม่ได้
ผมกลับลำเสมอ
คุณครับ
ผมจะดีใจมาก ถ้า...
คุณครับ
ผม...
ผมจะปลาบปลื้มมาก...
ถ้าคุณจะยอมรับ...
จานเสียงนี้ไว้
ว่ายังไงคุณปาโดแวน หลบมายืนนับลูกคลี่นอยู่หรือไง
กัปตันบอกว่า อีกสักครู่จะผ่านเส้นทรอปิกเหนือ
เยี่ยมเลย จะได้มีอะไรดูบ้าง
สังเกตมั้ย ทะเลเปลี่ยนสีวันละ 10 ครั้ง
ยิ่งกว่านั้น... ฉันดูทะเลได้ทั้งวันนะ
ชาวไร่ไม่ชอบมองทะเล เพราะว่ากลัว ฉันได้ยินมาอย่างนั้น
ไม่จริงหรอก
ครั้งนึง พ่อฉันบอกว่า เขาได้ยินเสียงมหาสมุทร
จริงเหรอ มันพูดว่าไง
บอกไม่ได้หรอก มันเป็นความลับ
ความลับควรถูกปกปิด
ชักตกหนักแล้ว กลับเข้าข้างในกันเถอะ
ไป เข้าไปกัน ให้ฉันเกาะไหล่เข้าไปนะ
"ห้องพักสุภาพสตรี ชั้น 3"
อเมริกา
ให้ตายเหอะ ฉันอยากพูดคำนั้น
ขอทางหน่อย
คุณ ผู้หญิงครับ
ผมต้องคุยกับคุณ
- คุณจะไปหาพ่อใช่มั้ย - ใช่
- คุณรู้ได้ยังไง - ผมว่าผมเคยเจอเขา
...บนเรือลำนี้ เมื่อ 2-3 ปีก่อน
ฉันไม่รู้เขามาลำนี้หรือเปล่า
ผมมั่นใจ
เขาเล่นมูเซ็ท ใช่มั้ย
เราเคยเล่นด้วยกัน
ไม่รู้เขาจะจำได้มั้ย
- ฝากทักทายเขาด้วย - ได้ค่ะ
คุณรู้ได้ยังไงว่าฉันเป็นใคร แปลกนะ
มันเป็นความลับ
ความลับควรถูกปกปิด
ถึงแม้พ่อคุณจะคิดเป็นอย่างอื่น
เดินเร็วๆ กันหน่อยสิ ช้าอย่างนี้ ได้อยู่ที่นี่อีกเป็นสัปดาห์แน่
ผ่านได้ คนต่อไป
คนต่อไป
ช่วยกรุณารับจานเสียงนี่ไว้ด้วย
โทษที ฉันไม่ได้ยิน
ผมอยากให้คุณ... รับจานเสียงนี่เอาไว้
ไม่ได้ยินเลย
โชคดี
ขอบคุณ คุณก็เช่นกัน
ว่างๆ แวะไปเยี่ยมเราบ้าง เราอยู่ที่ถนนม็อทท์ เลขที่ 27
พ่อฉันมีร้านขายปลา
ไม่แน่
ปาโดแวน ผ่านได้
คนต่อไป
เขาไม่เคยเอ่ยถึงเธออีก ผมก็ไม่เคยถาม
อย่างน้อยก็ในอีก 12 เที่ยวถัดมา
เขาดูสบายใจเหมือนอย่างที่เคย
ความนิยมในตัวเขาพุ่งถึงขีดสุด
ไม่มีใครเดาได้เลยว่า อะไรอัดอั้นอยู่ภายใต้ความสุขของเขา
ค่ำหนึ่งในฤดูใบไม้ผลิ...
ครึ่งทางระหว่างเจนัวกับนิวยอร์ค ตรงกลางมหาสมุทร
รูปภาพหล่นลงมา
หมายความว่าไง
ลุงไม่รู้หรือว่า ทำไมรูปที่แขวนอยู่ถึงตก
ไม่ ไม่มั้ง
ผมประทับใจ สัญญาณของภาพศิลปะนะ
- แล้วรูปภาพเกี่ยวอะไร - เกี่ยวสิ
สำหรับ 1900 คืนนั้น เป็นไปตามที่ภาพบอกจริงๆ
มันแขวนอยู่ที่นั่นหลายปีแล้ว
แล้วจู่ๆ...
มันก็ตกลงมา
ภาพแขวนอยู่บนตะปู ไม่มีใครแตะ
จนถึงจุดๆ นึง
มันตกลงมา... ท่ามกลางความเงียบงัน
ทุกอย่างรอบๆ ยังคงปกติดี
ไม่มีแม้กระทั่งแมลงวันที่บินอยู่
และมัน...
ไม่มีเหตุผลเลย มันตกได้ยังไง
ใครจะรู้ล่ะ
เกิดอะไรขึ้นกับตะปู
หรือมันตัดสินใจเองว่า รับไม่ไหวแล้ว
มันมีจิตวิญญาณมั้ย
- มันตัดสินใจได้มั้ย - มานั่งกันเถอะ
ตะปูอธิบายเรื่องขนาดกับภาพมั้ย
พวกมันไม่มั่นใจในอะไรหรือเปล่า มันคุยกันทุกคืนทั้งปีเลยมั้ย
แล้วมันเลยตัดสินใจ กำหนดวัน เวลา เลยหรือเปล่า
หรือพวกมันรู้ทุกอย่างอยู่แล้ว
- "ฉันจะปล่อยตอนเจ็ดปีนะ" - "ฉันว่าก็ดี"
- "หมายถึง วันที่ 13 พฤษภาคม" - "ตามนั้น"
- "ตอนเที่ยงคืน" - "เที่ยงคืนสิบห้า ดีกว่า"
- "ตามนั้น" - "ฝันดีนะ"
เจ็ดปีต่อมา วันที่ 13 พฤษภาคม ตอนเที่ยงคืนสิบห้า
ไม่มีทางที่จะเข้าใจ
มันเป็นเรื่องที่ไม่ต้องไปคิดจะดีกว่า เพราะจะทำให้เราบ้า
เมื่อรูปตก...
พอคุณตื่นมาในตอนเช้า แล้วรู้ว่าเธอไม่รักคุณอีกแล้ว
คุณจะอ่านเจอในหนังสือพิมพ์ ว่าสงครามจบแล้ว
คุณจะเห็นรถไฟแล้วรู้สึกว่า อยากไปจากที่นี่
คุณจะส่องกระจก แล้วรู้ตัวว่าเริ่มแก่
เย็นของวันนึงกลางทะเล...
1900 ละสายตาจากจานเขา มองมาในตาผม แล้วพูดว่า
ภายใน 3 วันหลังจากถึงนิวยอร์ค ฉันจะขึ้นจากเรือล่ะ
ผมถึงกับตกตะลึง
ใบ้กินเลยเหรอ
เปล่า... ดีใจน่ะ
ปุบปับเลยเหรอ
ใช่
เพื่อนเอ๋ย วิเศษเลย
ฉันต้องดูบางอย่างบนบก
- อะไรอะ - มหาสมุทรไง
- มหาสมุทรเหรอ - มหาสมุทร
พูดเป็นเล่น นายเห็นทะเลมาตั้งแต่เกิด
ใช่ แต่จากตรงนี้
ฉันอยากเห็นมันจากบนบก
จะยากอะไร พอถึงท่าเรือก็เอี้ยวตัวมองซะ
ไม่เหมือนกันหรอก
บนบกเราจะได้ยินเสียงมัน แต่บนเรือไม่ได้ยิน
หมายความว่ายังไง "เสียงมัน"
เสียงมัน...
เหมือนกับ... เสียงกู่ร้อง
บอกว่าชีวิตคือสิ่งยิ่งใหญ่
ได้ยินแล้วจะรู้ว่า ต้องทำอะไรที่จะใช้ชีวิต
ถึงฉันจะอยู่ที่นี่ตลอดไป
แต่ท้องทะเล จะไม่ยอมบอกอะไรฉันแน่
แต่ถ้าขึ้นจากเรือ อยู่บนบกสัก 2-3 ปี ฉันจะเป็นคนธรรมดา
...เหมือนอย่างคนอื่น
สักวันนึง ฉันจะไปที่ชายฝั่ง
มองดูมหาสมุทร ได้ยินเสียงร้อง
ฉันไม่รู้ใครบอก หรือนายสร้างเรื่องขึ้นนี้มาเอง
อยากรู้มั้ยฉันคิดอะไร
ฉันคิดว่า... เหตุผลที่นายอยากขึ้นจากเรือ
คือผู้หญิงคนนั้น
ต้องเรื่องผู้หญิงแน่ๆ
แต่ถึงไม่ใช่เพราะผู้หญิง ฉันก็ยังดีใจ
เพราะฉันอยากให้นายขึ้นนานแล้ว ไปเล่นให้คนบนบกได้ฟัง
แต่งงานกับผู้หญิงดีๆ มีลูก
มีทุกอย่างในชีวิต อาจไม่เลอเลิศ
แต่ก็คุ้มกับความพยายาม
นายจะมาเยี่ยมฉันใช่มั้ย บนบกน่ะ
แน่นอน
นายจะได้แนะนำฉัน ให้รู้จักแม่ของลูกๆ นาย
เชิญฉันไปดินเนอร์วันอาทิตย์
ฉันจะซื้อของหวานกับไวน์ ติดมือไป
นายจะพูดว่า... ไม่น่าลำบากเลย
เวลานายพาฉันเดินชมบ้าน ที่รูปร่างเหมือนเรือ
เมียนายจะเข้าไปอบไก่งวง และพวกเราก็จะนั่งรอที่โต๊ะอาหาร
ฉันจะบอกว่า เธอทำอาหารอร่อยมาก
เธอจะบอกว่า นายพูดถึงฉันตลอด
รู้มั้ย ฉันจะให้เสื้อโค้ทขนอูฐนาย
นายจะได้ดูสง่าเวลาที่ขึ้นบก
ฉันเป็นครอบครัวเดียวกับม้าได้มั้ย
บางคนที่ผมเห็น เอ่ยคำลาตรงท่าเรือ โดยไม่ยี่หระ
แต่ตอนที่ผมเอ่ยลา 1900 ผมใจหาย
ดูแลตัวเองด้วยนะ
ดูแลตัวเองดีๆ
เราหัวเราะและพูด ว่า "แล้วเจอกันนะ"
แต่ลึกๆ เรารู้ว่า จะไม่ได้เจอกันอีก
เราทำอะไรไม่ได้ นอกจากปล่อยให้มันเกิดขึ้น
และตอนนี้มันกำลังเกิดขึ้น
พวกคุณออกไปยังไง
- ลาก่อน 1900 / ขอให้สนุกนะ - โชคดีนะ
- อย่าลืมเราล่ะ - ทำอะไรระวังด้วยนะ
ดูแลตัวเองด้วย 1900
ว่างๆ เขียนหาเราบ้างนะ
- ดูแลตัวเองนะ - ฝากทักทายบรอดเวย์ด้วย
เหยียบขี้หมาเหรอ
สงสัยคงลืมอะไรมั้ง
อาจจะลืมว่าทำไมถึงขึ้นฝั่ง
เขาเห็นอะไรที่สะพาน
เขาคิดอะไรอยู่ในตอนนั้น
เขาไม่เคยบอกผมเลย
- ต้องการอะไร ไปซะ - รอก่อน
ผมให้เงินคุณหมดเลย นี่ เอาไป
หลังจากนั้นเขาทำตัวแปลกอยู่นาน ไม่ยอมพูดกับใคร
ขลุกอยู่กับตัวเอง วันแล้ววันเล่า
เหมือนง่วนกับธุระตัวเอง
แล้ววันนึง ผมนั่งอยู่ที่บาร์
ขอบใจสำหรับโค้ทนะ ใส่ได้พอดีเลย
น่าอายชะมัด
แต่ฉันดีขึ้นเยอะแล้ว
ชาตินี้คงไม่ขึ้นฝั่งอีก
เขาไม่ได้พูดเล่นแน่ๆ
เขารู้แน่ๆ ว่าไปที่ไหนมา
เหมือนตอนที่ เขานั่งตรงเปียโนแล้วเล่น
ไม่มีข้อสงสัยที่มือของเขาเลย
เหมือนแป้นคีย์ที่รอ ให้เลือกโน้ตมาเล่น
เหมือนเขาสร้างมันขึ้นมาตลอดเวลา
แต่ความจริงแล้ว โน้ตพวกนั้นถูกเขียนขึ้น ที่ไหนสักแห่งในหัวของเขา
ในวันนั้น 1900 นั่งหน้าเปียโน ที่เป็นเหมือนชีวิตเขา
และเล่นเพลงที่บ้าที่สุดของเขา
ดนตรีนั่นจะต้องเป็นที่จดจำ
ดูคนที่เป่าทรัมเป็ตสิ ถ้าไม่เมาก็น่าจะบ้า
ดูสิ เล่นไปร้องไห้ไป
ผมขึ้นจากเรือเวอร์จิเนียน เมื่อ 21 สิงหาคม 1933
พร้อมด้วยใบลากับค่าแรง
ทุกอย่างเข้าที่เข้าทาง
ผมรู้ไม่ช้าก็เร็วต้องเบื่อทะเล ก็เลยขึ้นฝั่งมา
ผมไม่ได้ข่าว 1900 หรือเรือเวอร์จิเนียนอีกเลย
ไม่ใช่ว่าลืมหรอกนะ ตรงกันข้ามเลย
ระหว่างสงครามผมถามตัวเองเสมอ
1900 จะทำยังไงถ้าเขาอยู่นี่
ใครจะรู้ว่าเขาจะพูดอะไร
สงครามเฮงซวยมั้ง
แต่ถ้าผมพูด ความหมายมันจะต่างกัน
เวลาผ่านไปนานมากแล้วนะ
เขาอาจไปแล้วก็ได้
เขาอาจไปที่ร้านขายปลา แล้วแต่งงานกับแม่สาวคนนั้น
ไม่แน่
คอนน์ แข้งขาอ่อนหรือไง
ไปขุดแผ่นเสียงนั่นมาจากไหน
หลายปีมานี้นายทำอะไรอยู่
แต่งเพลงไง
แม้แต่ช่วงสงครามเหรอ
แม้แต่ตอน... ที่ไม่มีใครเต้นรำอีกแล้ว
แม้แต่ตอนลูกระเบิดถูกทิ้งลงมา
ดนตรีทำให้พวกเขาดีขึ้น
หมายถึง สมานแผลน่ะ
ไม่ก็... สร้างความบันเทิง
ทำให้หลุดออกไปอีกโลกนึง
บางครั้ง พวกเขาไม่ได้สนใจการเดินทาง...
...ตอนที่ได้ฟังเพลง
เขาเห็นหน้าฉันเป็นคนสุดท้าย
ฉันเล่นไปเรื่อย จนเรือมาจอดที่นี่
ยังเรียกว่าเรืออีกเหรอ
มันเหมือนภูเขาไดนาไมท์ ที่พร้อมจะระเบิดมากกว่า
อันตรายไปนิดว่ามั้ย
นายล่ะแม็กซ์
ทรัมเป็ตไปไหน
ฉันเลิกเล่นได้สักพัก
แต่ตอนนี้ ชักอยากเริ่มเล่นอีก
ฉันเกิดปิ๊งไอเดียใหม่ๆ
มาเล่นคู่กันเถอะ นายกับฉัน
ไม่ก็ตั้งวง
วงแดนนี่ บู๊ตแมน ทีดี เลมอน 1900 บิ๊กแบนด์
แค่ฟังก็ขนลุก
เราดังแน่ๆ
เถอะน่า 1900 นายไปกับฉัน เราจะยืนดูการระเบิดเรือ
แล้วค่อยเริ่มชีวิตใหม่
บางครั้งชีวิตก็แบบนี้ ต้องย้อนกลับไปเริ่มต้นใหม่
"คนเราไม่มีวันจนมุม...
...ตราบใดที่ยังมีเรื่องราวดีๆ เอาไว้เล่าให้ผู้คนฟัง"
จำได้มั้ย
นายบอกฉันเอง
นายมีเรื่องเล่าเยอะแยะแน่
ทั้งโลกคงอยากฟังทุกคำของนาย
คลั่งไคล้ดนตรีของนาย
เชื่อฉันเถอะ
เมืองนั้น...
นายมองไม่เห็นจุดจบของมัน
จุดจบ
ช่วยหน่อย...
ช่วยชี้ที มันจบตรงไหน
ทุกอย่างเข้าท่า ตอนลงสะพานเรือ
ฉันดูสง่า... ในเสื้อโค้ทของฉัน
ฉันนึกภาพออก
ฉันกะจะไปจริงๆ รับรองได้
แต่นั่นไม่ใช่ปัญหา
สิ่งที่ฉันเห็น ไม่ได้หยุดฉันหรอก
ไอ้ที่ไม่เห็นต่างหาก
นายพอเข้าใจมั้ย
สิ่งที่ฉันไม่เห็น...
เมืองที่กว้างใหญ่มีทุกอย่าง ยกเว้นจุดจบ
มันไม่มีนะ
สิ่งที่ฉันไม่เห็น คือทั้งเมืองมันสิ้นสุดตรงไหน
ปลายทางโลกน่ะ
เปียโนเป็นตัวอย่าง
มีคีย์เริ่ม มีคีย์จบ
มี 88 คีย์เสียง ไม่มีวันเป็นอย่างอื่น
มันไม่ใช่ไม่มีสิ้นสุด นายไม่มีที่สิ้นสุด
คีย์พวกนั้น ดนตรีที่นายเล่นออกมา มันไม่มีสิ้นสุด
นั่นฉันชอบ
นั่นฉันทำใจได้
แต่พ้นสะพานขึ้นท่าเรือนั่นไป...
คือคีย์บอร์ดที่มีคีย์นับร้อยนับพัน ไม่มีที่สิ้นสุด
นั่นคือความจริงแมกซ์ มันไม่มีสิ้นสุด
คีย์บอร์ดแบบนี้ มันไม่มีที่สิ้นสุด
ถ้าคีย์บอร์ดไม่มีที่สิ้นสุด ก็ไม่มีเพลงที่นายจะเล่นได้
นายนั่งบนม้านั่งผิดตัว
นั่นเปียโนของพระเจ้า
ถนนอย่างเดียวมีเป็นพันๆ สาย
นายจะรู้ได้ไงจะเลือกสายไหน
ผู้หญิงคนหนึ่ง...
บ้านหลังหนึ่ง...
ที่ดินผืนหนึ่ง ทิวทัศน์แห่งหนึ่งเอาไว้มอง
มีทางตายวิธีหนึ่ง
เหมือนนายแบกโลกไว้ โดยไม่รู้ว่าจะจบลงเมื่อไหร่
แค่คิดถึงมัน นายไม่กลัวบ้างเหรอ
...ความร้ายกาจของการมีชีวิตอยู่
ฉันเกิดบนเรือลำนี้
โลกทั้งโลกผ่านไปมา
ผู้โดยสารสองพันคนในแต่ละเที่ยว
ทุกคนมีความหวัง
แต่ไม่ไกลเกินหัวเรือจรดท้ายเรือ
เราเล่นเพลงให้สบายใจ แต่บนเปียโนนั่นมันไม่ใช่ไม่สิ้นสุด
ฉันเรียนรู้ที่จะอยู่อย่างนั้น
บนบก...
มันเป็นเรือลำใหญ่เกินไปสำหรับฉัน
เป็นผู้หญิงที่สวยเกินไป
การเดินทางที่ยาวเกินไป
น้ำหอมที่หอมเกิน
เป็นเพลงที่ฉันไม่รู้วิธีแต่ง
ฉันไม่มีวันก้าวลงจากเรือ
ทางที่ดี ฉันก้าวออกจากชีวิตดีกว่า
เพราะยังไง ฉันก็ไม่มีตัวตนอยู่แล้ว
นายคือข้อยกเว้น
นายคนเดียวที่รู้ว่าฉันอยู่นี่
นายเป็นชนกลุ่มน้อย
พยายามทำตัวให้ชินไว้
อภัยให้ฉันด้วยเพื่อน
ฉันไม่ไปด้วยหรอก
แม็กซ์
ลองนึกภาพตอนที่ ผ่านสะพานโกลเด้นเกต
มีคนค้นรายชื่อ พยายามหาชื่อฉันแต่ไม่เจอ
- "เจ้าชื่ออะไรนะ" - " 1900 ครับ"
"นีแมน ไนติงเกล"
"ไนท์สต๊อค นิตเติ้ลดีน"
"ผมเกิดบนเรือครับท่าน"
"ไหนว่ายังไงนะ"
"ผมเกิด โตและตายบนเรือ" "สงสัยในบัญชีคงไม่มี"
"อ้อ เรือล่มเหรอ"
"เปล่าครับ โดนระเบิดขนาด 6 ตันครึ่ง"
"รู้สึกดีขึ้นหรือยัง"
"ครับสบายดี ยกเว้นแขนด้วนไปข้าง"
"แขนเหรอ"
"ครับ โดนแรงระเบิด"
"ที่โน่นคงพอหาได้สักข้าง"
- "แขนข้างไหนนะที่ขาดไป" - "ซ้ายครับ"
"ข้าเสียใจด้วยจริงๆ"
"ดูเหมือนเรามีแขนขวาอยู่ 2 ข้าง"
- "แขนขวา 2 ข้างหรือครับ" - "ใช่..."
"...คงมีแค่นั้นมั้ง"
"เจ้าจะเกี่ยงมั้ย ถ้าหาก..."
"ถ้า... อะไรครับ"
"จะยอมรับแขนขวา แทนที่จะเป็นแขนซ้าย"
"คิดๆ ดูแล้ว ได้แขนขวามาแทน ก็ดีกว่าไม่ได้อะไร"
"ข้าเห็นด้วย"
"เรามีแขนขาวข้างนึง แขนดำข้างนึง"
"ขอที่สีเหมือนกันครับ"
"ผมไม่ได้มีอคติกับพวกผิวดำนะ แต่อยากให้มันดูดีหน่อยครับ"
ไม่ใช่เรื่องตลกนะ แมกซ์
ต้องเละเทะแน่ อยู่ไปชั่วนิรันดร์กับแขนขวา 2 ข้าง
เวลาทำท่าสัญลักษณ์ไม้กางเขนล่ะ
เดี๋ยว แม็กซ์
ลองนึกเพลงที่ฉันเล่น ด้วยแขนขวา 2 ข้างสิ
บนโน้นคงมีเปียโนนะ
เอาล่ะ พร้อมๆ กัน
เป็นลุงจะทำยังไง
ไม่รู้สิ
คงรู้สึกว่าตัวเอง ไร้ค่า
ช้าหรือเร็ว ทุกเรื่องมันต้องจบ ไม่เหลืออะไรให้ต่อเติม
ไม่ว่ายังไง ก็ขอบคุณครับนะลุง
นี่ คอนน์
มีเรื่องนึงฉันไม่เข้าใจ
ใครเอาเศษจานเสียงไปซ่อน ไว้ในเปียโน
ก็ยืนอยู่นี่ไง
งั้นนายก็ไม่เชิงทำตัวไร้ค่า
เดี๋ยว คอนน์
นี่...
เอาคืนไปเถอะ
นายคงต้องใช้มัน
เงินน่ะช่างมันเถอะ
เรื่องดีอย่างนี้มีค่ากว่าทรัมเป็ต
ได้ครับ ลุง
ซับไตเติ้ล ไทยจากดีวีดีมาสเตอร์โซน 3 แปลเพิ่มเติมโดย K&K สอบทานโดย NO1OgO และ Amd
THE LEGEND OF 1900 (Uncut Edition) "ตำนานนาย 1900 หัวใจรักจากท้องทะเล"
Bring to you by AnonyMous-HD Thank You: 2017-01-03
Ocr by Salsa Santana Nobermber 4, 2018
.